X
تبلیغات
ایست! بازرسی - سنگسار

ایست! بازرسی

سنگسار



حد رجم
یکی از سخت ترین و جدال برانگیزترین مجازات هایی است که در متون فقهی برای "زنای دارای شرایط احصان" پیش بینی شده است. باتوجه به اینکه منابع فقه شیعه، کتاب (قرآن)، سنت (پیامبر)، اجماع و عقل است؛ به درستی نمی دانم که مجازات سنگسار، مستخرج از کدامین یک از منابع اربعه فوق می باشد. به نظر می رسد که معنی شدن "رجم" به معنای "سنگسار" در منابعی خارج از آیات قرآن است.

فتوای مشهور از اهل سنت و شیعه بر انجام گرفتن رجم در چند مورد معدود توسط پیامبر اسلام و علی بن ابیطالب است ولی شماری دیگر از فقها آن را رد نموده و خاص یهود دانسته اند که در شریعت اسلام و قرآن کریم تصریح و حتی اشاره ای به آن نشده است. بنابراین شاید این حکم از احکام امضایی اسلام است که بسیار پیش تر از اسلام و حتی در دوران یونان باستان نیز وجود داشته است.

خداوند در آیه "2" سوره "نور" برای زن و مرد زناکار حد جَلد یعنی یکصد تازیانه منظور نموده و فرموده است:

الزانیه و الزانی فاجلدوا کل واحد منهما مائه جلده»

بنابراین حدی برای که برای زانی و زانیه به طور مطلق تشریع شده ، نه حد رجم بلکه یکصد تازیانه است که نسبت به زن و مرد زناکار به طور یکسان اجرا می شود. حال باید دانست که چرا قانون گذار ایرانی در ماده "83" قانون مجازات اسلامی، حد زنای مرد محصن و زن محصنه را "رجم" دانسته است. هرچند به نظر می رسد که این قانون به دلیل فشارهای بین المللی و انعکاس تصویری خشونت بار از قوانین کیفری ایران، در حال حاضر اجرا نمی شود اما تا زمانی که این مستند قانونی در مجموعه قوانین جزایی ایران جایگاهی دارد، نمی توان امیدوار بود که قضات دادگستری (که بیشتر فقیه هستند تا حقوقدان) بر روی صدور و اجرای آن چشم ببندند.

از سوی دیگر مجازات سنگسار نه فقط در ایران بلکه در کشورهای مسلمان که دارای قوانین اسلامی هستند اجرا می شود که از این میان می توان به کشورهای "افغانستان"، "نیجریه"، "سودان"، "عربستان سعودی" و  "امارات متحده عربی" اشاره کرد. در این کشورها کسی که به سنگسار محکوم است در پارچه ای سفید پوشانیده می شود. اگر مرد است تا لگن خاصره و اگر زن است تا کمر او را در خاک دفن و سپس محکوم را با سنگ هایی که به تدریج و با تحمل درد موجب مرگ می شود مجازات می کنند.

آنچه در باور عموم پذیرفته شده، این است که صرف تاهل زن یا مرد زناکار موجب جاری شدن "حد رجم" می گردد ولی باید دانست که "سنگسار" با اجتماع "8" شرط در مرد و "7" شرط در زن زناکار، ‌قابلیت (نه مشروعیت) اجرا می یابد به گونه ای که فقدان هر یک از این شروط، مانع از صدور یا اجرای حکم سنگسار خواهد شد. هرچند ماهیت این شرایط در بسیاری موارد مانع از احراز احصان گردیده و حتی اثبات آن را غیرممکن می سازد:


این شرایط در مرد عبارتند از:

1و2. مرد قبل از ارتکاب زنا، با همسر حلال خود از راه فرج (قُبُل) و به قدر حشفه (ختنه گاه) نزدیکی نموده و این نزدیکی سبب وجوب غسل باشد. جماع از راه دُبُر (پشت زن) کافی نیست.

3. مرد در حال بلوغ با همسر حلال خود نزدیکی نماید. جماع پسری نابالغ ولو مراهق (نزدیک به بلوغ) با همسر خود سبب احصان نمی گردد.

4. مرد در حین دخول در همسر حلال خود، عاقل باشد. مواقعه در حین جنون موجد احصان نمی گردد.

5. مرد آزاد باشد یعنی برده نباشد. (امروزه این شرط موضوعیت ندارد)

6. نزدیکی (وطی) به وسیله عقد نکاحِ دایمِ صحیح باشد. احصان با نزدیکی از طریق زنا، به شبهه و یا عقد نکاح موقت (متعه) محقق نمی شود.

7. مرد،‌متمکن از نزدیکی با همسر حلال خود بوده و زن، صبح و شام (غدوا و رواحاً) در اختیار مرد باشد. دسترسی مرد به همسر خود در یکی از این ساعات و یا بین دو ساعت مذکور شرایط احصان را برای مرد، سبب نمی گردد!

8. نزدیکی مرد با همسر حلال خود باید معلوم باشد! این علم یا از طریق اقرار مرد و یا بینه (گواهی شهود) حاصل می شود. حتی وجود فرزند، علم به نزدیکی حاصل نمی نماید.


تمام شرایطی که برای اثبات محصن بودن زانی وجود دارد ، به اسثنای هفتمین شرط برای اثبات محصنه بودن زن زناکار نیز برقرار است. هرچند احصان زانی ملازم با احصان زانیه نیست همانطور که محصنه بودن زانیه نیز دلیل بر محصن بودن زانی نیست.




به هر رو، خیانت به همسر و همخوابگی نامتعارف (عرف جامعه ایرانی)، هم از منظر دینی و هم از دیدگاه وجدانی، انسانی و اجتماعی مذموم و نکوهیده است اما نگاهی هرچند اجمالی به این شرایط ، این سوال را در ذهن ایجاد می نماید که چگونه می توان به سادگی زنا را مقید به قید احصان و مجازاتی چنین سبعانه برای آن صادر و اجرا نمود!؟

چگونه می توان ایستاد و نگریست به اجرای حکمی که در الهی بودن آن تردیدهاست!؟

آیا خداوندِ رحمانِ رحیم با تمام عطوفت ربوبیش نظاره گر شکنجه غیرانسانی بندگانش نیست!؟

آیا اجرای این حکم چیزی جز انتقام خواهی متعصبانه است !؟

آنانی که جسم خون آلود و کفن پیچ محکوم به سنگسار را آماج سنگ ریزه های قساوتش می سازند، چگونه ندای وجدان نداشته شان را پاسخ خواهند گفت!؟




+ نوشته شده در  پنجشنبه 4 فروردین1390   توسط مهتاب